Korte tijd nadat Puck was overgebracht naar kamp Vught werd hij alweer op transport gesteld. De geallieerden waren immers al dicht bij het zuiden van Nederland, en de NAZI's deden er alles aan hun misdaden te verbergen.

Puck was niet in de gelegenheid geweest zijn familie en zijn verloofde, Hans Pabst te Voorburg, in te lichten over zijn gevangenneming en evenmin over zijn vertrek naar Duitsland. Een medegevangene had echter kans gezien op 24 augustus zijn zoon, Sjef Simons uit Tilburg, in te lichten. Deze zoon lichtte op zijn beurt de verloofde van Black in en zij zag weer kans zijn moeder te informeren. Zij wisten nu dus dat hun zoon en verloofde zich in kamp Vught bevond.

Op de avond van de 6^e september 1944 stond een 'mejuffrouw' G. Kops voor een spoorwegovergang te 's Hertogenbosch toen daar een goederentrein voorbij kwam met zingende mensen. De gevangenen waren dus blijkbaar nog vol goede moed. Mevrouw Kops, die geëvacueerd was uit Voorburg en tijdelijk in 's Hertogenbosch woonde, zag dat er briefjes uit de goederenwagens gegooid werden en zij raapte er een op. Het bleek een briefje van Puck aan zijn verloofde en zij heeft het doorgestuurd. Voor zover thans bekend was dit het laatste levensteken van Puck.